Dat doe ik later wel

O ik ben zo goed in uitstellen. Zolang ik me kan bedenken stel ik uit. Toen ik op de middelbare school zat, had ik echt geen zin in huiswerk. `s Nachts om 3.00u zette ik dan toch nog de wekker om even een uurtje te gaan leren voor het proefwerk van die dag. En nu nog steeds, ja ik heb mn eigen bedrijf. Maar uitstellen doe ik vaak. Ik doe allerlei dingen om dat ene klusje maar niet te hoeven doen. Zo is mijn kantoor helemaal opgeruimd en heb ik allerlei podcasts en series al geluisterd en gezien. 

In mijn training over Faalangst de Baas worden, ontdekte ik zelf ook iets (leuk dat je zelf leert van hetgeen je anderen wil laten ontdekken). In een boekje las ik over actieve en passieve faalangst. Actieve faalangst betekent: te veel studeren/voorbereiden, overdreven de controle willen houden. Passieve faalangst betekent: dingen uitstellen omdat je ergens de overtuiging hebt dat je het toch niet goed genoeg zal doen.

Tringg, er ging bij mij wel een belletje rinkelen. Niet eerder had ik gedacht faalangst te hebben. Echter toen ik dit las, herkende ik ineens mezelf hierin. En snapte ik beter waarom ik sommige taken uitstel. Het is namelijk niet zo dat ik alle taken vervelend vind. Ik stel ook taken uit waarvan ik weet dat ik ze wel leuk vind. En eerder snapte ik niet goed hoe het kwam dat ik dan toch zo`n moeite had met het beginnen aan iets. 

Nu weet ik het (of ten minste een deel van de verklaring voor mijn uitstelgedrag) ik zit mezelf in de weg. Mijn overtuigingen zijn: Ik doe dit niet goed genoeg. Ik begin er maar niet aan, want dan kan het ook niet mis gaan. Als ik bijvoorbeeld deze nieuwsbrief niet schrijf kan ik ook niet iets fout doen. Niet heel bewust denk ik dit, het zit wel ergens in mijn hoofd. 

Dit is een inzicht dat me heeft geholpen om anders aan te kijken tegen mijn uitstelgedrag. Het komt van dieper uit mij zelf dan ik dacht. Ik vind het soms lastig om iets te doen/maken/schrijven omdat de angst dat ik het niet goed doe ergens in me huist. Deze verklaring vind ik een opluchting. 

Niet dat ik nu meteen van mijn uitstelgedrag af ben.Toch helpt het om het beter te begrijpen en ook voor mezelf toe te staan: ik mag bang zijn om fouten te maken. En dat is een reden waarom ik uitstel-gedrag vertoon.

En soms geniet ik heerlijk van de tijd die ik heb als ik iets uitstel. Zoals je op de foto kunt zien heb ik hierdoor auditie kunnen doen voor de nieuwe Captain Jack Sparrow. Wat een avontuur mee met de Pirates of the Caribbean, op een mooi zeilschip met piraten, rum, papegaaien en een kompas die altijd weet waar ik heen moet: Heerlijk!

Afijn ik dwaal af. 

Heel tof dat je de Bospost leest, ik hoop dat het jouw ook wat brengt?
Iedere keer wordt ik weer verrast door de reacties die ik op mijn nieuwsbrief krijg, bedankt daarvoor ik waardeer het erg.

Ahoy mensen,